بسم ليلي

بيا بيا

كه وقت آمدن ات

هزار سال گذشته است

دگر وقت

وقت تو است

بيا بيا

كه وقتِ وقتِ تو هم

هزار بار

گذشته است

بيا بيا

صنوبر مستم

كه بيد

پاي كرده

رقص جنون

بيا بيا

ز دشت السْتَم

بلي به پاي بلايت

فداي فدايت

خرابِ خرابه ي شام

بيا بيا

تمام هست و نه هستم

كه

هستي من نيست

نيست به دستم

خراب

خرابم

ز دست بسته خدايا

ز شامي و

شامي

بيا بيا

نه مي خواسته ام نه

سراغ لعل لب ات

نه

خيال بوسه اي از خواب ماه رخ ات

بيا بيا

بيا بيا كه توبه

شكستم ز سبحه

قبله ي سنگ

بيا بيا كه نبستم

نماز

جز به روي غنچه ي تنگ

بيا بيا

كه قنوتم

تويي

تمام شب و روز

بيا بيا كه شكستم

نه توبه ز چشم ات

بيا بيا كه سياه ات

سياه كرده

نامه ي من

بيا بيا كه خيال ات

خراب كرده

خانه ي من

بيا بيا كه آمدن ات

هيچ ندارد

دگر

نه سود

نمي آيد م زيان به زبان

كار گذشته است دگر

نيست علاجي

دوام فراق

گور علاج است

نشستم

ميان گور خيال

طبيبان

بساط بر بست اند

تمام صومعه داران

نزار بنشست اند

بيا بيا كه صبا

صبح صبح طلوع

شبنم باران شده

بهار مي گريد

و كوه

كوه سنگ و حديد

هزار چشمه شده

دشتِ سرخ ِلاله ي وحشي

به ياد عطرنرگس ياس

بيا بيا

كه جمعه جمعه خنجر و

اين پاره پاره جيگر و هر

پنج شنبه باز دعا

بيا بيا كه

دست دعا هم

شكسته پاي مضطر و

امن يجيب و كشف و دعا

بيا بيا كه

عقيم است

روزگار ِ

فرش باف ِ

ميهمان نواز  ِغريب

نيست

لايق جا پاي ِ نعلين ات

مردم ِچرخون ِهيچ

شاهي نيست

بيا بيا كه

مادر خاكي كوچه

موي سپيد

لحظه لحظه

حسن ختامي

به داستان

مي نالد

و شايد

صداي مهر ِ بهشت است

باز يار مي طلبد

بيا بيا

تو حسن ختامي

بيا

به خاطر ِداستان كوچه ي ما

بيا و

آتش اين چارچوب را تو دريا باش

شعله زار دل دست بسته را

مداوا باش

بيا بيا

تو فقط آبي و

فقط تو دوايي

بيا بيا نه

نوشتن دگر

نه

هيچ چاره ي ما نيست

دگر هيچ راه نيست

درد دل و

چاه شب و

نخل و ماه

نيست

 يا ليلي