آتش به جان اهل مدینه زدم حسین

یک سال و نیم بعد تو فریاد میزدم

یک سال و نیم با پدر خسته گفته ام

از محمل برهنه و کت بسته گفته ام

یک سال و نیم با حسن از کوفه گفته ام

یک کوچه نه از غم صد کوچه گفته ام

یک سال و نیم نیمه ی شب بهر مادرم

گفتم حکایت سم اسبان و پیکرت

یک سال و نیم بعد تو خوابم نبرده است

زینب طعام سیر پس از تو نخورده است

یک سال و نیم زینب تو بود و زمزمه

خجلت ز روی مادر سردار علقمه

یک سال و نیم ناله ام البنین ، حسین!

میزد مرا کنار بقیع بر زمین حسین

یک سال و نیم پیروهنت اشک من گرفت

شیب الخزین زخم تنت اشک من گرفت

یک سال م نیم ذکر سرت روی نیزه ها

یک لحظه هام نکرده برادر ، مرا رها

یک سال و نیم داد سرت در میان تشت

از قلب پاره پاره ی زینب جدا نگشت

یک سال و نیم زینب تو بود و اضطراب

یک خاطره است، کشته مرا مجلس شراب