|
کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند ...
|
به نام ليلي
آب بود ؛ آب شد ؛ به خاك افتاد
عطر ِ ياس ؛ پيچيد و
يك نفر ؛ نمازي خواند
***
دوباره امشب هم
ميان دلم
روضه پا شده باز
ناله هاي العطش
پر شور
جرعه نوشِ ساغري
شده باز
قامتي
اقامه كرده ؛ نماز
سجاده ؛ پهن كرده ؛ ز ِ تن
آب ؛ آب گشته ؛ جاري خاك
سرخ وضويي ؛ گرفته ؛ سر تا پا
دست نمانده ؛ پاي رفتن هم
فرقِ سر ؛ كه نگو ؛ مسح كرده ؛ دوتا
ذكر خوانده وقت وضو ؛ ذكرِ ساقي ِ بي آب :
« ساقي ار ندارد آب ؛ بهتر آن كه بي دست است »
« ساقي ار ندارد آب ؛ بهتر آن كه بي فرق است »
« ساقي ار ندارد آب ؛ بهتر آن كه بي چشم است »
« ساقي ار ندارد آب ؛ چون به خيمه برگردد ؟ »
***
اَدْرِكا ؛ اَخا ؛ اَدْرِكْ
اين نماز بي قامت
نائبي گرفته ؛ وقت ركوع
دست نائب اش بر پشت
گو شكسته او ؛ از او
سجود را ديگر ؛ هر دوشان به هم كردند
او به خاك روي او
او به چشم پاك او
او و او و او و او
من ؛ قنوت را ديدم
ربناي بي دستان
يك نگاه ؛ يك حاجت
يامجيب دعوت المضطر
اَخا
مرا ؛ به خيمه ؛ مبر ...
یا لیلی