به نام خداوند مجنون و ليلي

هنگامي كه خورشيد خاكستري مي شود

(زينت دوش نبي ...خار خاشاك زمين ...)

و ستارگان آسمان حلت بفنائك

و كوهها را بر نيزه مي گردانند

و دهه هايي را ( ماههاي حرام ) كه حرمت  مي شكنند

و هنگاميكه صحرا پر از گرگهاي وحشي مي شود

( و تو و ستاره هاي تو را مي درند )

و هنگاميكه اشكها شعله مي كشند

و هنگاميكه تنهاشان با يكديگر هم خون مي شوند

( و خون آن غلام با خون اربابش درهم مي آميزد )

و هنگاميكه از دختري كه كشتيدش اما زنده ماند بپرسند

به كدامين گناه كشتيدشان ؟

و هنگاميكه قران را پاره پاره پراكندند

و هنگاميكه آسمان را سربريدند

و هنگاميكه دوزخ از كردارشان آتش گرفت

و هنگاميكه بهشت را به ليلي زينت دادند

هر كسي مي بيند چه دارد ؟

( و آنها كه ليلي ندارند چه دارند ؟ )

قسم نمي خورم به ستارگاني كه پنهان در روز اند

و عالم را مي گردند و در غروب محو مي شوند

و شبي كه عالم را تاريك گرداند

و صبحي كه عالم به اميدش نفس مي كشد

همانا بي شك اين قول رسول كريم است

كه او صاحب قوتي است كه تنها نزد صاحب عرش مكين وجود دارد

امرش بي چون و چرا اطاعت مي شود و صاحب امانت است

و صاحب شما مجنون نيست ( او ليلي است )

و با اوست كه افق مبين ديده مي شود

و او اسرار را كتمان نمي كند

و او بر قول شيطان رجيم نيست

پس كجا مي رويد ؟

و نيست او مگر قراني و ذكري براي هر دو عالم

براي هر كه از شما كه بخواهد استقامت ورزد

( بماند به پاي او )

و نمي توانيد بخواهيدش مگر  خداي تربيت كننده عالم بخواهد بخواهيدش

يا ليلي